In Hotel Avalon verschillende huisdieren, waaronder een paard en een hond. Niets bijzonders zou je zeggen. Maar er was ook Godzilla, onze 'afschrikwekkende', 10 cm grote mini-leguaan, die huisde in het keukenraam. Daar had hij een lekker plekje met wat mos en takjes, maar we hebben regelmatig de hele keuken overhoop gehaald als hij weer eens wegliep. En uiteindelijk verdronk hij hopeloos in een beker met een laagje water.

En we hadden Pedro. Pedro was een eigenwijze 'pava negro' (zwarte kalkoen), ofwel Black Guan. Hij was egaal glanzend zwart, behalve rondom zijn pientere oogjes. Daar was zijn huid kaal en opvallend lichtblauw van kleur. Pedro had een kooi die om een boom was heen gebouwd, en vanuit zijn huisje leverde hij commentaar op alle gasten en de gebeurtenissen van het hotel. Als hij honger had, riep hij hard om restjes rijst of stukken fruit.

Pedro genoot van de belangstelling van de hotelgasten, die zijn soort snel aan hun vogellijsten toevoegden (makkelijk gescoord!). Op een dag ontsnapte hij echter. Ik denk dat hij in het nevelwoud op zoek ging naar zijn soortgenoten. Maar Pedro hield zo van rijst, dat hij na een paar dagen een noodlanding op het dak maakte: HONGER! Er was geen rijst te vinden in dat nevelwoud! Pedro liet zich zonder veel moeite in zijn kooi terugzetten en at binnen no-time een flinke bak rijst met fruit leeg. Zo'n dankbare vogel!