Costaricanen noemen zichzelf ook wel tico's. De Costaricanen zijn trots op hun 'bijnaam' en gebruiken het voor vanalles en nog wat. Alles wat Costaricaans is, is dan ook tico: tico-mama's bijvoorbeeld zijn moeders waar buitenlandse studenten bij wonen in de tijd dat ze Spaans leren.

Tico's zijn heel aardige mensen. Ze zijn zeer behulpzaam en altijd in voor een praatje. Toch hebben ze, als iedere andere nationaliteit, hun eigenaardigheden. Bij Nederlanders is het misschien chocoladevlokken op het brood of een verjaardagskalender op de wc waar de buitenlanders om gniffelen; bij de tico's is het hun macho-instelling, hun rijgedrag, de getraliede huizen en de koffiezetapparaat-douche.