Er zijn vier soorten apen in Costa Rica: howler monkeys (brulapen), spider monkeys, white faced capuchins (doodshoofdapen) en squirrel monkeys. De laatste zijn het kleinst en het meest zeldzaam, al kan je ze onverwacht tegenkomen in een drukbezocht gebied als Manuel Antonio NP. Daar trekken ze, net als de white faced capuchins, in groepen langs de hotel op zoek naar toeristen die hen willen voeren. De white faced capuchins zijn nog het meest brutaal. Zij draaien hun handjes niet om voor het leeggraaien van een tas met eten.
In Manuel Antonio NP zijn ze regelmatig aan het strand te vinden, maar ook langs de wandelpaden. Daar, in de bossen, zijn ze voornamelijk met elkaar aan het stoeien. Ze springen van boom naar boom en laten de omgebogen takken in het gezicht van een ander terugveren...

De schaduw van de bossen op Punta Cathedral, het 'schiereiland' van het park, is heerlijk om even bij te komen van de onbarmhartige zon die de witte stranden verhit. Maar de rust wordt 'verstoord' door tientallen vogeltjes, capibari's en howler monkeys, die er net zo over denken. De howlers zijn groot en zwart. Ze zitten hoog in de bomen verborgen, maar hebben een alles overheersende brul. Hun zware stemmen weerklinken ver, maar het is daarom wel makkelijk(er) om ze te spotten.
De eerste keer dat ik ze hoorde, in Tortuguero NP, was aan de Caribische kust. Ik kon het geluid niet plaatsen, maar de gids wist er wel raad mee. Hij beantwoordde hun roep, waarop de brulapen nog meer tekeer gingen.
In Tortuguero NP leven ook de spider monkeys. Met hun lange slingerarmen en -benen maken ze die naam wel waar. In tegenstelling tot de brulapen zweven zij geruisloos door de toppen van de bomen.